دنیا آنقدر جذابیت های رنگارنگ دارد،
که تا آخر عمر هم بدوی
چیزهای جدیدی هست،
که هنوز می توانی حسرتشان را بخوری!
پس یک جاهایی در زندگی
ترمز دستی ات را بکش
بایست و زندگی کن

زندگی را از طبیعت بیاموزیم؛
مثل ابر با کرامت باشیم
چون بید متواضع باشیم
چون سرو راست قامت
مثل صنوبر صبور
مثل بلوط مقاوم
مثل خورشید باسخاوت
 مثل رود روان
و مثل چشمه زلال

اهل نصیحت نیستم اما یک جورهایی به من ثابت شده حرف هایی که بزرگتر ها گفته اند و ما گوش نکرده ایم همیشه درست از آب درمیاید
مثلا همین فنجان چایی که الان برای خودت ریختی
 

گاهی،
برای رهاشدن از زخم های زندگی باید بخشید و گذشت ....
میدانم که بخشیدن کسانی که از آنها زخم خورده ایم، سخت ترین کار دنیاست....

پای هر خداحافظی محکم باش...
کم کم یاد خواهی گرفت تفاوت ظریف میان نگه داشتن یک دست و زنجیر گردن یک روح را...
اینکه عشق تکیه کردن نیست...
ورفاقت ، اطمینان خاطر...

حاکم نیشابور برای گردش و تفریح به بیرون از شهر رفته بود،در آن حال مردی میان سال در زمین کشاورزی خود مشغول کار بود .حاکم تا او را دید  بی مقدمه به کاخ برگشت و دستور داد کشاورز را به کاخ بیاورند . روستایی بی نوا با ترس در مقابل تخت حاکم ایستاد.
به دستور حاکم لباس گران بهایی بر او پوشاندند.

راز آرامش درون
در دوستی با افراد مثبت است
از معاشرت با افرادی که
طبیعتی خالی از صفا
و صمیمیت دارند
اجتناب کن.

آرامش آن چیزے نیست
ڪه در مڪانی بے سروصدا یا بدون مشڪل یافت شود!
بلڪه چیزے است ڪه باعث میشود در میان شرایط سخت،
قلب ماهمچنان آرام باشد …
این تنها معنی حقیقے آرامش است.